ကၽြန္ေတာ္သိတဲ့ကၽြန္ေတာ့္ေျမ
ေက်ာက္ပန္းေတာင္းၿမိဳ႕
အဂၤလိပ္လုိ kyaukpadaung
ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အလယ္ပိုင္း
မႏၱေလးတုိင္း ျမင္းၿခံခရိုင္ကၿမိဳ႕။
ေဆာင္းေႏြမုိး သံုးရာသီမွာ
ေဆာင္းဆုိေအး၊ ေႏြဆုိပူ၊ မုိးဆုိမုိး
စိမ္းလန္းစုိေျပတဲ့ ပုပၸါးအရိပ္ေအာက္မွာ
သဘာဝက ခန္းနားစြာ ေနရာခ်ေပးခဲ့ၿပီ။
ပန္းေပါင္းစံု ေဆးပင္ေဆးျမစ္စံု
စိမ့္ႀကီး ၿမိဳင္ႀကီး ပုပၸါးေတာင္ႀကီးနဲ႔
စံုေတာ ၿမိဳင္ေတာ ရႈေမာဖြယ္ေတြေၾကာင့္
ေက်ာက္ပန္းေတာင္းက ေနခ်င့္စဖြယ္ၿမိဳ႕။
ထန္းပင္ ထန္းလက္ ထန္းလွ်က္ေတြနဲ႔
ခ်ိဳခ်ဥ္ဖန္ခါး အရသာေတြၾကားမွာ
လကၹက္ရည္က နာမည္ခိုးခ်ခံရတဲ့ၿမိဳ႕ေပါ့
ေက်ာက္ပန္းေတာင္းေဟ့ ဆုိရင္ ခ်ိဳအီျပစ္ ေခြယုိင္လဲ။
သဘာဝအေမြေပးတဲ့ အုိေအစစ္ေလးတခု
ၿမိဳ႕ေနလူထုရဲ႕ ရင္ထဲျဖတ္သန္းစီးဆင္းသြားတယ္
အစဥ္အလာအရ ရုပ္ခႏၱာျဖစ္တည္မႈမွာ တည္တန္႔
ညဏ္ရည္ျမင့္ ကံေကာင္းျခင္းလက္ေဆာင္တခုရခဲ့ၿပီ။
ရုိးသားျဖဴစင္တဲ့ ခ်စ္ျခင္းေတြနဲ႔ ေနထုိင္ရင္း
ေတာင္ေတာ္ပုပၸါးက ပီအိပ္ခ်္ ဆဲဗင္း ကိုေသာက္လုိ႔
ေဒသတခြင္မွာ ညဏ္ရည္ထက္ျမတ္ထူးခၽြန္တဲ့
မ်ိဳးရုိးဗီဇ နဲ႔ လူသားေတြ အျဖစ္ ကမၻာက သိၾကတယ္။
ႏွလံုးေသြးကုိ စစ္ၾကည့္လုိက္မလား
အေျခေနအရ ကိုယ့္ေဒသနဲ႔ ေဝးေနေပမယ့္
ငါဟဲ့ ေက်ာက္ပန္းေတာင္းသား ဘုိးဘြားအေမြဆက္ခံလုိ႔
ေကာင္းသတင္းနဲ႔ေက်ာ္ေဇာေစရမယ္ဆုိတဲ့ ဆႏၵရွိသူေတြ ထုနဲ႔ေဒး။
တုိ႔ေျပ တုိ႔ေျမ ေက်ာက္ပန္းေတာင္းေျမသုိ႔
အနီးကပ္ ခ်စ္ခြင့္ရသူမ်ား အေဝးက ခ်စ္ေနၾကသူမ်ား နဲ႔
ေကာင္းသတင္းနားစြင့္ ေကာင္းသည္ထက္ေကာင္းေစခ်င္သူမ်ား
ကမၻာတည္သေရြ႕ အုိေအစစ္တည္ေနေအာင္ ထိန္းသိမ္းၾကစုိ႔ေလ။
ဆန္းဝင္း (ေက်ာက္ပန္းေတာင္း)။
Posted by YEPHYO
on 11:16 PM. Filed under
poem,
အညာေျမအလွကဗ်ာက႑
.
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0.
Feel free to leave a response
